Szukaj na tym blogu

wtorek, 12 listopada 2013

Jesteś kwiatem nad kwiatami,
Królową kwiatów jesteś.
                                                   /Anakreont/

Róże,  jako ozdoba, towarzyszą ludziom od najdawniejszych czasów, wiecznie i stale obecne w ich egzystencji. Zawsze i wszędzie są przy uroczystościach narodowych, religijnych, w chwilach radosnych i smutnych.

 Znana i często używana jest symbolika róż.


Jest mowa kwiatów tajemna i cicha,
(Wincenty Pol)
Róża - Ciebie kocham najbardziej, żyć bez Ciebie nie mogę
Pąk białej róży - niewinne serce
Pąk róży - mam wątpliwości
Róża bez kolców - młodzieńcza miłość
Róża biała - jesteś warta kochania, obiecuję Ci wierność
Róża biała i czerwona - żar serca
Róża bladoróżowa - świeżość
Róża chińska - bawisz się moim uczuciem
Róża czerwona - gorąco kocham
Róża dzika - ratujmy uczucie
Róża herbaciana - bardzo mi się podobasz
Róża różowa - elegancja i wdzięk
Róża żółta - jestem zazdrosny
Różyczki czerwone - młodość i piękność

Jedyny to kwiat, nieodłącznie towarzyszący ludzkości od zarania dziejów do czasów współczesnych. Przez wszystkie pokolenia,  równo ceniony  i umiłowany.

W mitologii i kulturze greckiej,  w czasach cesarstwa rzymskiego o róży  jest wiele. Nie brakowało jej przy żadnej uczcie   i festynie, uroczystościach religijnych i wszystkich ważniejszych uroczystościach. 

Wiele o niej i w Starym Testamencie, a po upadku starej cywilizacji na dobre  zadomowiła  się w tradycji  chrześcijańskiej. Mimo, że w pierwszych wiekach wykluczone były z obrzędów religijnych, zdobienia kościołów i grobów. Nosiły na sobie zbyt świeże piętno zniesławienia przy bachanaliach  rzymskich, wprawdzie zakazanych jeszcze przed narodzeniem Chrystusa, ale długi czas jeszcze odbywanych nielegalnie.

Również w poezji i literaturze była od zawsze. Szczególnie w wiekach średnich powstały liczne i oryginalne dzieła sztuki ożywione bujną fantazją wschodu, z upodobaniem do wszelkiego rodzaju roślinności, a w szczególnie do róży. Odbiło się to również w wielu pieśniach głoszących uwielbienie dla róży, pospolicie nazywaną narzeczoną słowika.

W noc cichą i letnią, zwiesiwszy główkę małą,
skarży sie słowik w ogrodzie:
i cóż mi tego, że piękne pieśni słodka melodyią dźwięczą,
Skoro pozbawiony jestem piękności róży,
Posiadając tylko szare upierzenie”
/Mirza Szaffy/


Od XVI w. róże nabrały coraz większego znaczenia i drogą handlu rozpowszechnienia. Stały się poważnym artykułem przemysłowym do wyrobu kosmetyków, lekarstw, tudzież wybrednych  przypraw kuchennych.


Obecnie przy tak bajecznie bogatej kolekcji kwiatów, nieznanych minionym pokoleniom, obdarzonych niesłychaną rozmaitością kształtów, upajających zapachów oraz przepychem barw, róża w porównaniu z nimi nie utraciła nic ze swojego przodującego stanowiska w hierarchii kwiatowej. Jak dawniej dzierży wysoko swoje berło pierwszeństwa pozostając nadal symbolem piękna, doskonałości, szacunku.

Czerwona  zaś róża została  symbolem Anglii.


…ludzie hodują pięć tysięcy róż w jednym ogrodzie…
 i nie znajdują w nich tego, czego szukają…

/Antoine de Saint-Exupéry/
29-09-2015